We zitten op een bankje in een playground met caffee latte en muffins.
Op het grote veld voor ons een Amerikaanse familie: vader, moeder, twee zoontjes, grootmoeder, hondje. De vader heeft een zwart T-shirt aan waarop "obama" in grijs voorzichtig staat afgedrukt. Hij speelt met de jongetjes baseball. Met een hele diepe stem, waar ze hier in Amerika het alleenrecht op lijken te hebben, geeft hij aanwijzingen. Hij gooit met eindeloos geduld de bal naar de moedig met de baseball bat zwaaiende jongetjes. "Great swing" jubelt hij, als er weer naast is gemept. "Good work", het volgende moment als de bal tenminste is geraakt en het kind zijn run langs de bases begint. Moeder en grootmoeder moedigen ook van harte aan. Het hondje holt blaffend mee. Miljoenen vaders zijn zo bezig met hun jongens, het toppunt van goeiigheid!
Links van ons gaat een kerkje aan: stevig, welhaast krijsend gezang komt naar buiten. Het kerkvolk stroomt nou niet direct toe, maar wat naar binnen gaat is allemaal zwart, keurig gekleed, met mooie jassen en hoeden en pakken. Er zijn hier ik weet niet hoeveel kerkjes in de buurt, Ethiopian episcopal zit naast ons appartement, Greek orthodox aan de overkant (daar gaat Bert's kapper naar toe), St Bartholomew, op weg naar Antien, is voor de Haitianen, waar ook onze vaste taxichaffeur Jean bijhoort, naast de supermarkt zit een Portugees sprekende congregatie, op weg naar de subway een RK establisment met vooral intrigerend een enorme rotspartij met grot waarin Maria staat (Lourdes waarschijnlijk uitbeeldend). Ze trekken allemaal hun eigen publiek en zijn echt vrijwillig gesegregeerd.
Een vrouw komt langs met een spijkerjack waar op de rug de poster van Obama zit. Ze legt uit dat ze een plastic lap met mooie steken van blauwe wol op de rug van het jack heeft genaaid en daar de poster in heeft geschoven. Het ziet er uit alsof het zo is gemaakt. "I want to convey a message", zegt ze.
No comments:
Post a Comment