Moeilijkheden met mijn blog

Google wil wat van mij maar ik weet niet wat!

Even kijken of dit werkt?

Chrysler 2

Nadat Obama de laatste groep lenders "Speculators" had genoemd, zaten genoemde heren in de hoogste boom. Daarmee waren ze valselijk beschuldigd en wilden ze ook maar niet zeggen wie er in dat clubje zat, maar het waren er 20 en het zou gaan om 1 miljard. De volgende dag ging het nog om 750 miljoen, en 9 deelnemers. 

De banktruptcy kwam voor het court in Manhattan waar deze laatste 9 protesteerden tegen de gang van zaken. Zij "kwamen op voor hun klanten" en daarom moest heel Chrysler worden geliquideerd, zodat zij gewoon de hele waarde voor hun onderdeel zouden krijgen. Alle overige partijen hadden genoegen genomen met 29 ct to the dollar. 

Ze wilden overigens nog steeds niet zeggen wie ze waren, op 2 na, die afhaakten en genoegen namen met die 29 ct. 

De volgende dag haakten er nog 2 af. Toen waren er nog 5, die 250 miljoen vertegenwoordigden, een bedrag te klein om sowieso nog mee te kunnen draaien. Dus die trokken zich, nog steeds anoniem, terug. Die namen worden op een gegeven moment natuurlijk wel bekend, maar het is mooi om te zien hoe dit supreme egoïsme niet is gehonoreerd. Want vergis je niet: er waren wel heel grote offers gebracht door de pensioenfondsen van de Chrysler werkers, de lonen van de mensen die er nog werken, al de dealers die Chryslerauto's verkopen, allemaal gedaan met het oogmerk Chrysler te redden, alleen dit clubje wilde dat niet. Wat is de mindset van dit soort mensen? Je zo ingraven in juridische drogredenen, om jouw centen te krijgen over de ruggen van zoveel anderen heen? 

"Speculators" zegt Obama, en daar is het Grote Geld niet aan gewend om zo neergezet te worden. 

Een bezoek aan de dokter

Wij "dokteren" bij het establishment Harvard Vanguard Medical Associates, Cambridge Street, Cambridge MA. Hier kun je huisartsen vinden, een laboratorium, specialisten, een apotheek, fysiotherapy, etc. Het prettige is dat er altijd iemand is. Je krijgt nooit een digitale stem aan de lijn. De mensen die je opwachten zitten achter een balie, achter computers natuurlijk, en deze gast uit Nederland is daar inmiddels goed bekend met haar pijntjes en ziektetjes. 

Zo zit er een vrolijk vrouwtje van Hispanische afkomstig, die zo gepropt zit in haar computerstoel, dat ze er mee vergroeid lijkt. Elke keer lijkt ze haar stoel "beter" te vullen, arm mens. Ze lijdt er zelf niet onder, maar ik vind eigenlijk dat ze dit niet zouden moeten laten gebeuren. 

Ik heb hier natuurlijk geen verzekering, maar ik ben "self-pay". D.w.z. ze beginnen met b.h.v. een creditcard eerst $175,-. af te schrijven. Dan krijg ik de "procedure", en dan ga ik terug, en dan krijg ik de $175,- terug en betaal ik wat ik echt kwijt ben, meestal $102,-.

De procedure is altijd hetzelfde, ook al ben je net gisteren geweest. 

Eerst wegen, dan bloeddruk meten, dan je temperatuur meten, dan je "oxygen" en dan blazen in een buis. En dan moet je wachten.

Gisteren was een groot moment: "Nah, I don't think that you will dash after the door after your procedure, so we skip the downpayment". Een teken van vertrouwen!

Na het bezoek aan de dokter naar de apotheek, waar ik werd opgewacht door een klein ventje met flair, pikzwarte krullen, tatoo, die naar het uitgifteluik kwam geslenterd: "How can I help you" with a wink! There was a little bit of back and forth over de grootte van de fles hoestdrank, ze hadden alleen maar "family size", en halverwege wijst hij naar mijn rode pet en zegt: "Great cap!" Zeker ingehuurd voor positive feedback. 

Ondertussen zat daar ook een oud vrouwtje te wachten, met grote witte gymschoenen aan en een glimmend suikerstok-roze trainingspak. Ze zag er erg breekbaar uit maar er kwam een machtig geluid uit haar mond. Ze riep: Where is my husband?

Ze strompelde naar de balie en riep weer: Where is my husband? I know what he is doing! He is a hundred and four and he is still chasing the ladies!". De balie gaf haar wat sussende woordjes terug, maar ze wilde er niet van weten. "You know, he is a hundred and four and he won't let up! I say to him: for crying out loud, you are a hundred and four and your still not giving up". Het verhaal kaatste via het trappenhuis door het hele gebouw en iedereen zat te lachen. Op die vrolijke noot verliet ik, invigorated, het gebouw.

Wardrobe malfunction

Er is zo'n liedje van Toon Hermans: 

20 rode rozen, 

20 rode roooozen, 

20 rode rozen

voor jou.

Houd dat in het hoofd voor de volgende aria's:

ninety million viewers

ninety million vie-ie-iewers

ninety million viewers 

were shocked

nine-sixteenth seconds

nine-sixteenth se-e-econds

nine sixteenth seconds

bare breast

five hundred fifty 

five hundred fi-i-ifty

five hundred fifty 

the fine

Lasted half a decade

Lasted half a de-e-ecade

Lasted half a decade

of trials

This was the Super 

This was the Su-u-u-pper 

This was the Super 

Bowl's fit

Justin Timberlake zong "Gonna have you naked by the end of this song" and thanks to a "wardrobe malfunction" kreeg hij gelijk. 

Het ligt nu bij de Supreme Court, ja ja. 

Chrysler

Is het nieuws van Chrysler in zijn volle portentie tot jullie doorgedrongen?

De spelers: 

The Union

The Shareholders

The Lenders

The Management

and 

The Government 

in willekeurige volgorde.

In november kwamen the Detroitheren ieder in zijn private jet (ik kan echt niet naar the bathroom waar anderen ook gebruik van maken) naar Washington om eens te overleggen over steun van de overheid. 

Obama zegt: eerst een businessplan.

GM is nog bezig maar Chrysler begon maar:

Plan 1: afgekeurd

Plan 2: afgekeurd

Plan 3: laatste plan, definitief naar de prullemand. O zegt: Je krijgt even wat steun, maar nu eerst een Saneringsplan. En bye the way: je moet samengaan met Fiat, anders keur ik het helemaal af.

En die hoge lonen: kan niet meer. En die veel te dure benefits: was leuk, maar het kan ook niet meer.  En the lenders: je krijgt een deel terug maar echt niet alles, want het is er niet. En shareholders: the zaak is failliet, dus wees blij met elke cent die je krijgt.

De overheid bemoeit zich met de zaken, screamen the righties. Oh, ik wil het wel niet doen, zegt O., maar dan krijg je natuurlijk geen steun.

Iedereen is om, iedereen doet mee, behalve een stel uitgekookte kleine lenders, snelle jongens in donkerblauwe pakken, witte overhemden en zijden gele dassen. Zij zijn er als hedgefunds een korte tijd  geleden ingesprongen en willen Geen Deal sluiten, dat kunnen ze niet verantwoorden tegenover hun klanten, dat zijn nl. pensionplans van echte werkers en endowmentfunds van die zielige universiteiten, en ja, het is nu eenmaal zo, als Chrysler wordt geliquideerd, dan kunnen zij er meer uithalen en daar rekenen hun klanten nu eenmaal op. Het is natuurlijk niet zo'n erg goed idee geweest van die pensionfunds en endowmentbeheerders om net NU met een hedgefund in zee te gaan. Te veel vertrouwd op hun mooie praatjes van een loterij zonder nieten.

Op dag 100 zegt O. nog: ik reken er op dat iedereen zijn deel bijdraagt. 

Op dag 101 zeggen de geeldassers: nee hoor, liquideren die handel. 

Bah, zegt O. you speculators! we gaan in bankruptcy, dan lossen we het zo wel op, dan is iedereen alles kwijt en dan plannen we een doorstart. 

Maar dat is tegen de regels, whinen de geeldassers. Oh ja, zegt O, ik denk het niet. 

Dat is het fijne van O. We hebben maandenlang moeten horen dat de financiële wereld tegenwoordig zo gecompliceerd is en zo moeilijk, dat alleen the Top, die daarom vele miljoenen moet verdienen, dit superieure denkwerk kan leveren. Maar O. is slimmer, kalmer, breder, hij kan niet alleen rekenen, hij heeft ook een legal mind, hij wil niet alleen dat Chrysler blijft, maar ook dat ze groen worden, hij is niet alleen voor de arbeiders, maar het moet wel kunnen en... hij geeft alle partijen hun eigen verantwoordelijkheid. En als iemand die dan niet neemt dan is dat lekker duidelijk. 

Veranderend digitaal landschap..

Once we were in Middletown, en daar hadden we TV. Omdat Obama 100 dagen had geregeerd had Bert de TV aangezet, terwijl ik, overmand door nieuw-tapijt walmen in een kamer waar de ramen niet open konden, en naar later bleek, door opkomende keelontsteking, verlept in de kussens hing, kwam ik toch opeens opgewonden overeind: wat stond daar onder het CNN-nieuws, wat er vroeger, zeker weten, NOOIT stond:

Follow us: Twitter.com/amFIX

Become a fan: Facebook.com/American_Morning

Follow Blog: CNN.com/AMFIX

en, dan ook nog

email: AM@CNN.com/America.

Nou damens en heren, dit is nieuw, en of het iets voor u is? Dat doet er niet toe, maar je moet er toch van weten.

Twitter, de kranten staan er vol van, ik heb al 4 stukjes er over uitgeknipt. En een van de favoriete bookstores The Harvard Bookstore heeft in zijn winkel staan: Twitter met Harvard Bookstore, of zoiets. Met de crisis kan je nauwelijks een hap adem innemen of een salesperson vraagt al of ze je kan helpen, zo ook nu: ik vraag: doe jij aan Twitter? Nou nee, maar de zaak dan wel. Wat vind je er van? Ik weet het nog niet. Nou ja, dat klonk dan ook weer niet zo spannend maar nu komt Irene door met de mededeling dat ze Twitterend is: het kenmerk van Twitter is dat je maar een beperkt aantal letters mag gebruiken, en dat levert supersnel, modern taalgebruik op. 

Ken 2

Ken is chairman af maar blijft CEO van Bank of America. Hij wordt opgevolgd door een meneer die een kloon is van Ken. Toch is het natuurlijk niet leuk voor Ken. Maar wie geeft daarom?

swine flu? NO

Wat gebeurt daar in Obamaland? Wat betekent die digitale stilte? Geen Swine flu maar Derek throat, volgens de mooie Dr Susan Weaver. Just wait it out. 

Vandaag voor het eerst weer "rechtop". 

Wandelingetje gemaakt in the courtyard. Toe maar!

Niet meer de hele dag geslapen. 

Gelukkig had Bert de hele dag een slimme Vietnamees om mee te praten, dus ik heb hem niet gehinderd in zijn wiskundige ontplooiing. 

Morgen verder.