handje

De automobilisten in Massachusetts hebben geen goede naam, het zijn wilde rijders. Ik vind dat erg meevallen, voor mij zijn de fietsers hier volkomen ongedisciplineerd. Ze dragen allemaal een helm, rijden heel vaak op racefietsen of zeer sportief uitziende vehicles, en keihard. Ze doen of zij buiten de verkeersregels vallen, rijden gewoon door rood licht, aan de linkerkant van de weg, en hebben geen verlichting. Ze brullen als ze vanachteren komen: "passing on the left", maar dat helpt me niet echt als ik op een stoep of wandelpaadje loop. Het zijn vaak "white males" om de een of andere reden. Als ik (met helm) hier dan ook op Antien's rode omafiets (geïmporteerd) rijd dan heb ik bepaald bekijks.

De automobilisten vind ik hier echter best aardig: ze stoppen goed voor een zebrapad, maar ook als je "gewoon" wilt oversteken, stoppen ze zo maar en wuiven met hun hand dat je mag gaan. Ze doen dat door hun hand boven het stuur te houden, palm naar de bestuurder gericht, duim omhoog en de vier vingers op en neer te wapperen. Het is maar een kleine beweging maar zeer zichtbaar. 

Ze doen dat ook als je een voorrangsweg op moet, die volstaat met auto's: ze laten je er op die manier "in". 

Of als je ergens in het verkeer staat te aarzelen om bv. links af te slaan: ze houden dan in en doen "het handje". 

Er zijn best vaak momenten waar de een meer "recht" heeft op doorrijden dan de ander en het valt mij op dat ze hier niet op die rechten gaan "staan", maar je vaak op deze manier doorwuiven.

Aardig dus.

Gelukkig iets heel anders als de middelvinger omhoog. Dat heb ik hier nog nooit gezien.