Ken

In Nederland sjees ik vaak van Leiden (wonen) naar Wassenaar (werk, NPB) naar Leiderdorp (fitness) en heb dan steeds de BBC aan (was radio 1, maar daar vind ik niks meer aan). Dan hoor je nog eens wat. Op een dag werd er de hele tijd gesproken door een professor van Worcester UK over ontzettende slechte en domme overnames.

1 was Daimler, die Chrysler overnam

2 was Fortis, die ABN/Amro overnam

3 was Bank of America, die Merrill Lynch overnam.

Verder is het volgens die man zo dat 30% van de overnames mislukken. Dat getal had ik al eens eerder gehoord, maar ik begreep nooit waarom men het dan TOCH deed. Na het lezen van de Prooi over de terloorgang van ABN/Amro weet ik het nu wel: bonussen en de enorme verdiensten die de partijen er aan over houden. 

Zo verdiende Merrill Lynch meer dan 500 miljoen aan de "begeleiding" van het ophakken van  ABN/Amro.

Waarom zou ik hierover berichten? Omdat Ken Lewis de opperbaas is van Bank of America, waar mijn schoonzoon werkt. Dan lees je al die verhalen toch enigszins anders, kan ik je vertellen. 

Toen we hier voet aan wal zetten  afgelopen maandag las ik in de New York Times dat, net zoals de banken Bear Stearns en J P Morgan (daar werkt een zoon) Bank of America zulke goede verdiensten had gehad het afgelopen kwartaal. God zij dank!

De dinsdag daarop: Wall Street vind dat er te goed gerekend is, en Bank of America duikelt 24%.

Black Tuesday wat mij betreft.

Donderdag 23 april: Grote koppen in de Wall Street Journal: Ken, met samengeknepen lippen (dit straalt mannelijkheid, standvastigheid uit, maar ik heb de afgelopen tijd zoveel samengeknepen lippen gezien, ik zie het meer als desperaatheid) getuigt onder ede: de Federal Reserve Chairman, Bernanke, de tegenhanger van onze Trichet, en de Republikeinse minister van Financiën Paulson, hadden zo gedreigd dat hij niks mocht zeggen over de situatie bij Merryll, dat hij niet anders kon dan zwijgen.

Ik dacht altijd dat die Paulson nog wel aardig was sinds hij voor Nancy Pelosi op zijn knieën had gelegen, maar nee dus.