Dado Tea

In een kantoorgebouw niet al te ver bij ons vandaan zit een theehuis. De eigenaar is een Koreaan, een alleraardigste man, die ons altijd van harte welkom heet als we weer in het land zijn. Hij heeft haar tot op zijn schouders, stijl en altijd een beetje vettig. Dat haar wappert altijd om zijn hoofd wat hij is een nogal bewegelijke man. Hij heeft ook een lieve lach. 

Zijn vrouw, ook Koreaans, komt tot zijn middel. We hebben in de tijd dat we hier wonen zijn twee kinderen geboren zien worden. Twee kleine schattige Koreaaantjes natuurlijk. 

Zijn familie woont nog in Korea en het gezin gaat er eens per jaar naar toe. Daar wordt flink over gejammerd omdat de reis 15 uur duurt. Afgelopen zomer waren ze daar ook weer en het was er toen kokendheet. Ze waren de hele zomer niet buiten geweest, alleen maar naar familie gegaan met auto's en meteen weer de air conditioned appartementen binnen gevlogen. 42 graden was het.

We gaan praktisch elke ochtend naar dit insituut. Bert om wiskunde te doen, ik heb vaak "opdrachten" van Antien of ik werk er aan mijn blog. Dat gaat heel goed omdat hier een uitstekende wifi is. 

Het koffiehuis bestaat eigenlijk uit twee ruimtes, het voorste deel, aan de straatkant, waar het zonniger is. Het meubilair is New England, van die cherry colored spijltjesstoelen. Hier en daar is een Oosterse toets aangebracht, bv een fontein die uit drie schalen bestaat en waar de laatste tijd geen water meer uit sijpelt. Twee houten Koreaanse poppen, enigszins te vergelijken met Indonesische wajang poppen, geven ook een exotische toets. 

Dan de "uitgifte bar", waar je je bestellingen kunt plaatsen. Er zijn ik weet niet hoeveel theesoorten, koud en warm. Je kunt er ook salades krijgen met tofu en sesamzaadjes en sla en "soysauce". En muffins, scones, croissants, "cupcakes" en Koreaanse zoetigheid.

Ook wraps: dat is een soort smakeloze pannenkoek waar dan sla en bv. pindakaas, pinda's, en banaan op wordt gelegd en waar ook weer de eeuwige soyasaus  op wordt gespetterd. Daarna wordt het geheel stevig opgerold en happen maar. Deze "wrap" heet Monkeywrap.

Je kunt er trouwens ook heerlijke koffie krijgen.

Het achterste deel is eigenlijk een raamloos hok. Daar zitten wij altijd bij een stopcontact, vanwege de computer. Hier staan flinke grote tafels, waar je prima aan kunt werken of de krant lezen. Veel mensen doen dat en zitten hier dan uren. 

Zo heb ik op dit moment het uitzicht op een knappe vrouw met gitzwart haar en allemaal dikke boeken om zich heen, die zit te studeren. Er is ook een vrouw met wilde grijze haren, ze leest een boek en mompelt in zichzelf. 

2 mannen hebben grote lol met elkaar, ze zittten hun office even af te kraken. 

Het interieur wordt hier gekenmerkt door een soort gekreukeld rijstpapier, dat alle muren bedekt. Als versiering zijn er twee grote Koreaanse maskers opgehangen en aan de overkant hangen twee kleimaskertjes. En dat is het dan. Ze draaien altijd aardige muziek, klassiek of een soort soothing Oosterse wijsjes.